Premonstratensi po raz drugi z rzędu odprawili Mszę Świętą w ruinach opactwa Bayham, przywracając katolicki kult w tym historycznym miejscu po 500 latach.
Redakcja (22.07.2026 Gaudium Press ) Po raz dopiero drugi od czasu reformacji anglikańskiej w ruinach opactwa Bayham odprawiono Mszę Świętą, przywracając katolicki kult w miejscu, które milczało niemal przez 500 lat.
Liturgia odbyła się 11 lipca i została odprawiona w tradycyjnym rycie rzymskim, używanym przez premonstratensów, znanych również jako norbertanie. Mszy Świętej przewodniczył o. Stephen Morrison, O.Praem., pośród ruin historycznego opactwa, niegdyś siedziby tętniącej życiem wspólnoty kanoników regularnych.
Wydarzenie to miało głębokie znaczenie historyczne i duchowe. Opactwo Bayham, założone przez premonstratensów w 1208 roku, było jednym z około 30 domów norbertańskich powstałych w Anglii. Opactwo zostało zniesione w 1525 roku przez kardynała Wolseya, na wiele lat przed szeroko zakrojoną kasatą klasztorów zapoczątkowaną przez króla Henryka VIII. Za panowania Elżbiety I miejsce to przeszło w ręce świeckie, kończąc wieki życia zakonnego w tym miejscu.
W swojej homilii o. Morrison rozważał przywilej ponownego złożenia Najświętszej Ofiary na ziemi uświęconej przez pokolenia życia zakonnego. Przypomniał czasy, gdy w opactwie rozbrzmiewało oficjum brewiarzowe, a każdego dnia odprawiano tam nawet trzy Msze Święte.
Msza zbiegła się także z ważną rocznicą dla zakonu. 11 lipca przypadła 900. rocznica bulli papieskiej Apostolicæ Disciplinæ, na mocy której papież Honoriusz II formalnie zatwierdził Zakon Kanoników Regularnych z Prémontré. Zbieżność tej rocznicy z powrotem kultu do opactwa Bayham podkreśliła trwałe dziedzictwo tradycji norbertańskiej.
W całej homilii o. Morrison podkreślał tematy ciągłości, wiary i odnowy. Mówił o trwałym świadectwie Kościoła na przestrzeni wieków i zwrócił uwagę, jak okresy upadku i wstrząsów mogą stać się okazją do wzrostu duchowego. Kończąc swoje słowa wezwaniem do św. Norberta, założyciela zakonu, zachęcił wiernych, by cenili Mszę Świętą i szukali świętości w swoich czasach i okolicznościach.
Program dnia wykraczał poza samą celebrację eucharystyczną. Uczestnicy wzięli udział w warsztatach chorału gregoriańskiego oraz wykładach poświęconych historii opactwa Bayham i zakonu premonstratensów. Odmówiono także rodzinny różaniec, a spotkanie zakończyło się uczczeniem relikwii św. Norberta.
O. Morrison wykorzystał tę okazję, by podkreślić trwające wysiłki ewangelizacyjne i katechetyczne w archidiecezji Southwark. Pochwalił świeckich wolontariuszy, których współpraca z English Heritage umożliwiła to wydarzenie, określając ich zaangażowanie jako błogosławieństwo. Zaznaczył także, że norbertański klasztor kanonicki i parafia w Peckham są dumne z wkładu w szersze wysiłki reewangelizacyjne w całej archidiecezji.
Odnowienie kultu w opactwie Bayham zawdzięcza się w dużej mierze zaangażowaniu świeckich wolontariuszy. Inicjatywę poprowadziła Liz Corcoran, wolontariuszka diecezjalna Agencji Ewangelizacji i Katechezy oraz członkini Southwarskiego Zespołu Odnowy Charyzmatycznej. Corcoran zorganizowała pierwszą Mszę Świętą w ruinach w lipcu poprzedniego roku i pomogła koordynować tegoroczną celebrację.
Jej wysiłki wsparła szeroka sieć współpracowników, w tym o. Morrison, English Heritage, dr Matthew Ward, Schola Gregoriana z Cambridge, Alan Gardener oraz Latin Mass Society, dr Mary Alexander i o. Ed Tomlinson.
Odnosząc się do swojego zaangażowania, Corcoran powiedziała, że to doświadczenie pogłębiło jej rozumienie katolickiego dziedzictwa Anglii. Opisała wydarzenie nie tylko jako formujące doświadczenie duchowe, ale także jako ważną okazję do ewangelizacji.
Według Corcoran publiczny charakter wydarzenia przyciągnął zarówno praktykujących katolików, jak i ciekawskich odwiedzających. Oprócz wiernych uczestników i młodych rodzin, miejscowi mieszkańcy i przechodnie zatrzymywali się, by obserwować celebrację. Wielu przyjęło ulotki informacyjne i wyraziło szczere zainteresowanie poznaniem wiary oraz historii stojącej za tym wydarzeniem.
Corcoran, która określa się jako katoliczka charyzmatyczna, przyznała, że miała niewielkie wcześniejsze doświadczenie z tym stylem celebracji liturgicznej. Mimo to opisała swój udział w organizacji Mszy jako źródło wielkiej radości i wdzięczności. Pochwaliła również English Heritage za umożliwienie wykorzystania historycznego miejsca zgodnie z jego pierwotnym przeznaczeniem i wyraziła nadzieję, że celebracja powróci również w przyszłym roku.
Dla wielu uczestników przywrócenie Mszy Świętej do opactwa Bayham oznaczało więcej niż historyczne upamiętnienie. Było widocznym znakiem ciągłości między przeszłością a teraźniejszością, przywracając katolicki kult w miejscu, gdzie pokolenia premonstratensów niegdyś modliły się, głosiły kazania i sprawowały sakramenty. Na tle wiekowych ruin spotkanie przemieniło pomnik religijnej przeszłości Anglii w miejsce odnowionej wiary i ewangelizacji.
- Raju Hasmukh, na podstawie materiałów Infocatholica
Powiązane zdjęcia:
