Montserrat Alvarado, pierwsza świecka kobieta na stanowisku prefekta w Watykanie, zadebiutowała publicznie, gdy papież Leon XIV przygotowuje się do 12-dniowej podróży do Ameryki Południowej.
Redakcja (6 listopada 2026, Gaudium Press) Montserrat Alvarado, nowo mianowana prefekt Dykasterii do spraw Komunikacji i pierwsza świecka kobieta stojąca na czele watykańskiej dykasterii, we wtorek po raz pierwszy wystąpiła publicznie przed dziennikarzami akredytowanymi przy Stolicy Apostolskiej. Przedstawiając się korpusowi prasowemu, połączyła pokorę, poczucie humoru i gotowość do dialogu.
„Uczę się. Proszę o cierpliwość” – powiedziała po włosku, odnosząc się zarówno do wyzwań związanych z nową funkcją, jak i do tego, że wciąż przyzwyczaja się do życia w Rzymie.
Alvarado wystąpiła na konferencji prasowej w Watykanie, zwołanej w celu przedstawienia zbliżającej się podróży apostolskiej Leona XIV do Urugwaju, Argentyny i Peru. W krótkim wystąpieniu kilkakrotnie kierowała uwagę dziennikarzy z powrotem na cel spotkania, podkreślając, że w centrum zainteresowania powinna pozostać wizyta papieża, a nie ona sama.
Witając dziennikarzy po hiszpańsku, włosku, angielsku i francusku, podziękowała im za serdeczne przyjęcie, z jakim spotkała się od objęcia urzędu, i podkreśliła, że pragnie współpracować z międzynarodowym środowiskiem mediów akredytowanych przy Stolicy Apostolskiej.
Montserrat Alvarado: nowy styl kontaktów z mediami
Jednym z pierwszych przesłań Alvarado jako prefekt było zaproszenie do lepszej komunikacji między watykańskimi urzędnikami a dziennikarzami.
Zaproponowała przyszłe spotkania w grupach językowych, które dałyby okazję do rozmowy o tym, co określiła jako „potrzeby, obawy, gniew” dziennikarzy, oraz do poszukiwania sposobów współpracy na rzecz lepszego informowania o Kościele.
Jak powiedziała Alvarado, rozmowy te odbyłyby się po powrocie papieża z Ameryki Południowej i pozwoliłyby przedstawicielom różnych grup językowych na bezpośredni kontakt z kierownictwem watykańskiej komunikacji.
Jej wypowiedź ukazała także lżejszą stronę jej osobowości. Nawiązując do anegdoty, którą później przytoczyła w mediach społecznościowych dziennikarka OSV News Paulina Guzik, Alvarado przywołała doświadczenie znajomej, która skontaktowała się z Biurem Prasowym Stolicy Apostolskiej.
Według jej relacji, gdy rozmówczyni przedstawiła się jako amerykańska dziennikarka, osoba z watykańskiego personelu natychmiast odpowiedziała: „Bardzo mi przykro”.
Alvarado zażartowała, że takie odpowiedzi już się nie zdarzają, po czym z uśmiechem dodała, że wyjątek wciąż można zrobić dla dziennikarzy brytyjskich.
Ta wymiana zdań wywołała śmiech i uwydatniła swobodny, przystępny styl, kontrastujący z często formalną atmosferą watykańskiej komunikacji.
Montserrat Alvarado na czele ważnej watykańskiej instytucji
Montserrat Alvarado oficjalnie objęła urząd 1 listopada, zastępując Paola Ruffiniego, który kierował Dykasterią do spraw Komunikacji od 2018 r.
Jej przybycie to historyczny moment w zarządzaniu Watykanem. Jako prefekt kieruje teraz jednym z największych i najbardziej wpływowych urzędów Stolicy Apostolskiej, który liczy ponad 500 współpracowników i zarządza głównymi watykańskimi platformami medialnymi.
W skład dykasterii wchodzą Vatican News, Radio Watykańskie, L’Osservatore Romano, Vatican Media, Wydawnictwo Watykańskie oraz Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej.
Obserwatorzy zwrócili też uwagę na symboliczny gest podczas pożegnania Ruffiniego. Alvarado poprosiła kapłanów posługujących w dykasterii o udzielenie błogosławieństwa obecnym – był to gest odzwierciedlający duchowy wymiar, który najwyraźniej pragnie zachować w misji komunikacyjnej Kościoła.
Montserrat Alvarado: od obrony wolności religijnej do kierowania watykańskim urzędem
Montserrat Alvarado urodziła się w Meksyku, a do Stanów Zjednoczonych przeprowadziła się w wieku siedmiu lub ośmiu lat. Studiowała na Florida International University i George Washington University.
Karierę zawodową rozpoczęła w Becket Fund for Religious Liberty, gdzie przez czternaście lat zajmowała się ważnymi sprawami dotyczącymi wolności religijnej. Do najgłośniejszych należało wsparcie telewizji EWTN i jej założycielki, Matki Angeliki, w sporach prawnych dotyczących federalnych przepisów o opiece zdrowotnej, które nakładałyby obowiązek objęcia aborcji ubezpieczeniem.
Później przeszła do EWTN, gdzie z czasem została prezesem EWTN News.
W wywiadzie udzielonym przed wyjazdem do Rzymu Alvarado wyjaśniła, że nigdy nie zabiegała o stanowisko w Watykanie. Nominacja była raczej owocem relacji nawiązanych podczas współpracy ze Stolicą Apostolską, m.in. przy dialogu na żywo papieża Leona XIV z 16 000 młodych ludzi w Indianapolis w listopadzie 2025 r. oraz przy pracach związanych z publikacją encykliki Magnifica Humanitas.
Dzięki abp. Nelsonowi Pérezowi, który ułatwił jej nawiązanie kontaktów, poznała kilku kardynałów, a w końcu samego papieża Leona XIV. Jak mówi Alvarado, to papież osobiście zwrócił się do niej w sprawie tej funkcji.
Przyjęcie stanowiska nie było prostą decyzją.
Przyznała, że przeprowadzka do innego kraju, nauka nowego języka i pozostawienie dotychczasowego, ułożonego życia wymagały poważnego rozeznania oraz „trochę więcej modlitwy”, niż chciałaby przyznać.
Montserrat Alvarado odpowiada na pytania o tożsamość i sposób kierowania
W wieku 39 lat Montserrat Alvarado należy do najmłodszych osób, jakie kiedykolwiek postawiono na czele watykańskiej dykasterii.
Mówiąc o swojej drodze życiowej, otwarcie wspominała o stwierdzeniu nieważności swojego małżeństwa, zaznaczając, że ze względu na jej doświadczenie wielu katolików często zwraca się do niej, by porozmawiać o tej procedurze.
Odniosła się również do zastrzeżeń wyrażanych przez niektórych krytyków, obawiających się, że jej nominacja świadczy o określonym kierunku ideologicznym.
Alvarado odrzuciła te zastrzeżenia, podkreślając, że przynależność polityczna nie może stawać ponad katolicką tożsamością ani nauczaniem Kościoła.
Jej zdaniem misja powierzona Dykasterii do spraw Komunikacji jest prosta: przekazywać światu Chrystusa w wierności wizji papieża.
„Nie narzucam wizji – powiedziała. – Przyjmuję ją i wprowadzam w życie”.
Choć określiła siebie jako osobę z natury działającą w szybkim tempie, podkreśliła, jak ważne jest słuchanie przed podjęciem decyzji. Chwaliła przy tym zarówno Kościół, jak i papieża Leona XIV jako instytucję i osobowość głęboko oddane słuchaniu.
Uwagę tę wygłosiła z nutą ironii, nazywając synodalność „słowem, którego wszyscy zdają się nienawidzić”, a jednocześnie potwierdzając wartość prawdziwego słuchania i konsultacji.
Dwunastodniowa podróż Leona XIV do Ameryki Południowej
Po krótkim wystąpieniu Alvarado dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej Matteo Bruni przedstawił szczegóły zbliżającej się podróży Leona XIV do Urugwaju, Argentyny i Peru.
Jak powiedział Bruni, wizytę należy rozumieć przede wszystkim jako podróż słuchania i spotkania.
Vatican News wskazało jako główne tematy podróży rolę Kościoła w szybko zmieniających się społeczeństwach, obronę godności człowieka, troskę o grupy szczególnie narażone oraz promowanie dobra wspólnego.
W ciągu dwunastu dni papież ma wygłosić 36 przemówień, wszystkie po hiszpańsku.
Podróż ma także znaczenie historyczne. Ostatnim papieżem, który odwiedził Urugwaj i Argentynę, był św. Jan Paweł II – przybył tam odpowiednio w 1988 i 1987 r.
Urugwaj: świeckie społeczeństwo i chrześcijańskie korzenie
Pierwszy etap podróży będzie poświęcony Urugwajowi – krajowi, który według Bruniego ma zarówno silną świecką tożsamość, jak i głębokie chrześcijańskie korzenie.
Zauważył on, że rola Montevideo jako siedziby Mercosuru uwidacznia wiele wyzwań, przed którymi stoi dziś Ameryka Łacińska, w tym ochronę środowiska, handel bronią i handel narkotykami.
7 listopada papież Leon XIV ma się spotkać z przedstawicielami wielu środowisk w całym kraju, w tym z reprezentantami instytucji edukacyjnych i uczestnikami krajowego czuwania modlitewnego.
Program obejmuje miejsca od Paysandú po Casavalle, co odzwierciedla pragnienie papieża, by dotrzeć do różnych grup społecznych.
Argentyna: hołd dla Franciszka i wyjście na peryferie
Argentyński etap podróży rozpocznie się 8 listopada.
W Buenos Aires Leon XIV spotka się z władzami państwowymi w Casa Rosada, a w miejscowej katedrze odbędzie się uroczystość upamiętniająca papieża Franciszka.
W programie przewidziano także odwiedziny w Małym Cottolengo Don Orione w Claypole oraz w zakładzie karnym.
Zaplanowano również spotkania z pracownikami, młodzieżą i przywódcami religijnymi, zanim argentyński etap zakończy się w Sanktuarium Matki Bożej z Luján, jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych w kraju.
Peru: powrót w dobrze znane strony
Ostatni etap podróży poprowadzi papieża przez Limę, Chiclayo, Cusco i Pucallpę.
Według Bruniego Peru jest celem szczególnie osobistym, ponieważ Leon XIV wiele tamtejszych wspólnot zna z własnego doświadczenia.
Wizyta ukaże również historię ewangelizacji Ameryki Łacińskiej poprzez takie postaci, jak św. Róża z Limy, św. Marcin de Porres i św. Turybiusz de Mogrovejo, który propagował używanie języków keczua i ajmara w katechezie.
Bruni wskazał, że podczas wizyt w Peru na pierwszy plan prawdopodobnie wysuną się takie kwestie, jak nierówności społeczne, ochrona środowiska, prawa ludów tubylczych, eksploatacja zasobów naturalnych oraz społeczne skutki zmian technologicznych.
Pytania o zdrowie przed wyjazdem
Dziennikarze pytali także przedstawicieli Watykanu o zdrowie papieża w obliczu wymagającego programu.
Watykańscy przedstawiciele poinformowali, że Leon XIV zmienił swój harmonogram, aby zapewnić sobie odpowiedni odpoczynek przed wyjazdem, a jego lekarze są przekonani o jego powrocie do zdrowia.
Przez całą podróż papież będzie objęty standardową opieką medyczną; nie przewidziano żadnych nadzwyczajnych środków.
Bruni potwierdził ponadto, że podczas wizyty Leon XIV spotka się prywatnie z niektórymi ofiarami, odmówił jednak podania dalszych szczegółów.
W miarę jak trwają przygotowania do jednej z najważniejszych podróży zagranicznych pontyfikatu Leona XIV, pierwsze wystąpienie Alvarado dało wstępny obraz stylu kierowania, jaki zamierza ona wnieść do watykańskiej komunikacji: wielojęzycznego, przystępnego, opartego na współpracy i skupionego na wzmacnianiu misji Kościoła, a nie własnego wizerunku.
- Raju Hasmukh na podstawie materiałów Infocatholica
