Cud krwi św. Januarego wciąż zdumiewa Neapol.
Redakcja (21 września 2026, Gaudium Press) 19 września Kościół wspomina, między innymi świętymi, św. Januarego, biskupa Benewentu. Tajemnica krwi św. Januarego – przechowywanej w katedrze w Neapolu – od wieków w niewytłumaczalny sposób sprawia, że upłynnia się ona kilka razy w roku.
Nie wiadomo z całą pewnością, czy pochodził z Neapolu, czy z Benewentu.
Tradycja głosi, że za panowania cesarza Dioklecjana, jednego z najokrutniejszych prześladowców Kościoła, św. January został mianowany biskupem tego drugiego miasta.
Zdarzyło się, że kilku przyjaciół biskupa uwięziono w Pozzuoli na rozkaz namiestnika Kampanii, a bp January często ich odwiedzał, aby dodawać im otuchy.
Pewnego dnia jednak strażnicy donieśli przełożonym o częstych wizytach człowieka z Benewentu, a namiestnik nakazał pojmać go i przyprowadzić przed swoje oblicze do Noli, gdzie wówczas przebywał.
Św. January i jego towarzysze zostali poddani torturom, a następnie przewiezieni do więzienia w Pozzuoli, gdzie przetrzymywano jego przyjaciół, i wszyscy zostali skazani na rozszarpanie przez dzikie zwierzęta.
Zwierzęta się zbliżają, lecz łagodnie
Jednak w dniu, w którym bestie miały pożreć ciała chrześcijan, wcale się do nich nie zbliżyły, a jedynie łagodnie ryczały. Pogański tłum, spragniony krwi, zamiast dostrzec w tym znak od Boga, twierdził, że łagodność zwierząt była wynikiem czarów, i zażądał nowego wyroku. Orzeczono ścięcie, które wykonano na obrzeżach Pozzuoli.
W 1497 roku szczątki świętego przeniesiono do Neapolu.
Od co najmniej czterystu lat cud krwi św. Januarego dokonuje się w Kaplicy Skarbca Katedry w Neapolu, w takich dniach jak jego święto (19 września), rocznica przeniesienia jego szczątków do Neapolu (sobota przed pierwszą niedzielą maja) oraz wspomnienie jego wstawiennictwa, które ocaliło miasto od skutków erupcji Wezuwiusza (16 grudnia).
W te dni relikwia zostaje wystawiona na ołtarzu. Po upływie czasu, który zwykle waha się od dwóch minut do godziny, kapłan potrząsa relikwiarzem zawierającym krew i odwraca go, a to, co było czarne, stałe i suche, staje się płynne i przybiera czerwonawą barwę. Czasami się pieni, a zawsze zwiększa swoją objętość.
W tym momencie kapłan uroczyście ogłasza: „Cud się dokonał!”. Śpiewane jest Te Deum, a relikwia jest czczona przez zgromadzone tam duchowieństwo i wiernych. Dla wiernych Neapolu cud krwi św. Januarego pozostaje żywym świadectwem mocy wstawiennictwa świętych i wiary Kościoła.
Na podstawie informacji od El Testigo Fiel.
