Święci Korneliusz i Cyprian, wzory wyznawców wiary aż do męczeństwa, są dzisiejszymi świętymi.
Święci Korneliusz i Cyprian są dziś wspominani przez Kościół jako mężni świadkowie wiary aż do przelania krwi. Korneliusz, którego imię oznacza „silny jak róg”, poniósł śmierć męczeńską jako papież w roku 253, za panowania cesarza Decjusza.
W ciągu swych dwudziestu wieków istnienia Kościół widział, jak atakowano niemal wszystkie jego przywileje. To właśnie Korneliuszowi przypadło stawić czoła heretykowi Nowacjanowi, który odmawiał Kościołowi władzy odpuszczania grzechów i twierdził, że ten, kto wyparł się wiary, nigdy więcej nie może zostać przyjęty na łono Kościoła. Utrzymywał również, że grzechy takie jak nieczystość, nierząd i cudzołóstwo nigdy nie mogą być odpuszczone.
Nowacjan przedstawiał się jako purysta wiary — „bardziej papieski niż sam papież”, jak powiedziano by dzisiaj — ukrywając pod doktryną głęboko szkodliwą dla ówczesnych chrześcijan zawoalowaną pychę. Dlaczego?
Ponieważ z powodu prześladowań niemało osób wyparło się wiary. Później jednak, żałując, pragnęły powrócić, a zasady Nowacjana usiłowały temu zapobiec.
Papież Korneliusz, potwierdzając prawdziwą naukę, przypominał, że szczere nawrócenie połączone z władzą szafarza Bożego wystarczało do uzyskania odpuszczenia grzechów, nawet ciężkiego grzechu apostazji. W tym — jak i w wielu innych sprawach — wspierał go biskup św. Cyprian.
Cesarz Decjusz, pragnąc za wszelką cenę umocnić pogańskie obyczaje, nasilił prześladowanie, a papież Korneliusz został zesłany na wygnanie do Centumcellae. Dotarł tam do niego list od biskupa Kartaginy, św. Cypriana, który pogratulował Biskupowi Rzymu, że dostąpił łaski cierpienia dla Chrystusa i dla Jego Kościoła.
I rzeczywiście, papież zaznał trudów, znużenia, a w końcu ścięcia mieczem.
Święty Cyprian
Święty Cyprian, biskup Kartaginy w Afryce Północnej, odegrał zasadniczą rolę w trwałym ugruntowaniu chrześcijaństwa w tamtym regionie świata.
Lecz i jego dosięgło prześladowanie — najpierw za cesarza Decjusza, a potem za Waleriana.
Został zesłany do Curubis, dopóki prokonsul Maksymus nie kazał sprowadzić go przed swoje oblicze, aby wyparł się wiary. Ponieważ św. Cyprian pozostał niezłomny i nie oddał czci bogom pogańskim (którzy są demonami), Maksymus nakazał jego ścięcie.
Na podstawie informacji ACI Prensa
