Strona główna Duchowość Św. Zachariasz, światło Starego Testamentu, zapowiada dwa przyjścia Chrystusa

Św. Zachariasz, światło Starego Testamentu, zapowiada dwa przyjścia Chrystusa

0
10
Fresk Michała Anioła: prorok Zachariasz, łysy starzec z siwą brodą, w złocistej szacie i czerwonym płaszczu, czyta księgę; za nim dwaj młodzieńcy.
Michał Anioł, „Prorok Zachariasz” — fresk na sklepieniu Kaplicy Sykstyńskiej. Domena publiczna, Wikimedia Commons.

Prorok Zachariasz zaczyna prorokować w roku 520 przed Chrystusem, w tym samym roku, w którym zaczął prorokować Aggeusz.

Redakcja (6 września 2026, Gaudium Press) W dziejach świętych występuje kilku świętych o imieniu Zachariasz. Jest Zachariasz, ojciec św. Jana Chrzciciela, kapłan, którego za sprawą anioła dotknęła niemota. Jest także papież św. Zachariasz, który rządził Kościołem w latach 741–752. I jest wreszcie nasz dzisiejszy święty — prorok Zachariasz, przedostatni z proroków mniejszych.

Prorok Zachariasz zaczyna prorokować w roku 520 przed Chrystusem, w tym samym roku, w którym zaczął prorokować Aggeusz. Uważa się, że okres jego prorokowania trwał zaledwie dwa lata (520–518), choć niektórzy twierdzą, że mógł być dłuższy.

Aggeusz nakłaniał lud do odbudowy świątyni; Zachariasz natomiast, „biorąc za punkt wyjścia stan udręczenia, w jakim znajdowała się wówczas Jerozolima… dodaje otuchy, pociesza, zachęca, ukazując świetlaną przyszłość zastrzeżoną dla Izraela oraz obfite błogosławieństwa, które będą towarzyszyć odbudowie Sanktuarium Jahwe” (Fillion).

Prorok Zachariasz, zwiastun dwóch przyjść Pana

Zachariasz jest prorokiem wyraźnie mesjańskim.

W pierwszych rozdziałach swojej księgi przedstawia osiem wizji (rozdz. 1–6). W następnych (7–8) zawarte są pouczenia duchowe, które stanowią ogniwo łączące z ostatnimi rozdziałami (9–14), przewidującymi królowanie Mesjasza i ukazującymi Jezusa w Jego dwóch przyjściach: w pierwszym odrzuconego i cierpiącego, w drugim triumfującego i pełnego chwały.

Choć nie brakuje krytyków twierdzących, że druga część Księgi Zachariasza pochodzi od innego autora, sprzeciwia się temu tradycja Kościoła, a nawet Synagogi, ukazuje ona bowiem odpowiedniość między fragmentami pierwszej i drugiej części księgi.

Owi krytycy racjonalistyczni utrzymują, że ostatnia część (rozdz. 9–14) pochodzi od pisarza żyjącego przed niewolą babilońską.

Mimo to „zobacz u Vigouroux, Cornely’ego, Knabenbauera itd. ważne paralele między tekstami Zachariasza a prorokami Jeremiaszem, Ezechielem, Sofoniaszem itd., które pokazują, że z nich korzystał, a zatem nie mógł żyć wcześniej niż zdobycie Jerozolimy przez Nabuchodonozora” (Catholic Encyclopedia).

Na podstawie informacji ACI Prensa