Urodzony przedwcześnie i wątłego zdrowia, młodo wstąpił do klasztoru, a życie zakończył jako biskup Béziers. Święty codziennej służby.
Redakcja (6 listopada 2026, Gaudium Press) Gerald z Béziers (lub Guiraud), urodzony około 1070 r. na południu Francji, przeszedł z ciszy klasztoru na stolicę biskupią, na której pozostał zaledwie dwa lata. Jego dzieła oraz miłosierdzie wobec ubogich i chorych pozostawiły ślad, który do dziś trwa w pamięci regionu.
Najbardziej wiarygodne informacje o życiu św. Geralda pochodzą z listów i aktów, które sam podpisywał, oraz z dzieła Mémoire pour servir à la vie de Saint Guiraud, napisanego na początku XVIII wieku przez przeora Cassan. Dzięki tym źródłom drogę tego świętego z Midi można odtworzyć ze sporą dokładnością.
Gerald z Béziers przyszedł na świat wątły
Gerald urodził się około 1070 r. w Puissalicon, wiosce, która należała wówczas do diecezji Béziers, a dziś wchodzi w skład diecezji Montpellier. Dokumenty, które o nim wspominają, nazywają go „Guiraud de Puissalicon”, co sugeruje, że należał do miejscowej szlachty.
Przyszedł na świat przedwcześnie i był słabego zdrowia, dlatego od razu został ochrzczony przez zanurzenie, zgodnie ze zwyczajem tamtych czasów. Tradycja dodaje cudowny szczegół: gdy przyjmował sakrament, woda chrzcielna miała się zagotować, jakby zanurzono w niej rozżarzone żelazo. Uznano to za wczesny znak jego świętości.
Gerald z Béziers: od pilnego dziecka do kanonika regularnego
Otrzymał staranne wykształcenie i gdy tylko nauczył się czytać i pisać, wstąpił do kanoników regularnych św. Augustyna w opactwie Cassan, w pobliżu Roujan i bardzo blisko swojej rodzinnej wioski. Niektóre źródła datują jego wstąpienie na okres przed 1085 r., gdy miał około piętnastu lat.
Jego życie zakonne postępowało krok po kroku: około 1094 r. przyjął święcenia diakonatu, a w 1101 r., w wieku trzydziestu jeden lat, święcenia kapłańskie.
Przeor Cassan
Między majem 1105 r. a sierpniem 1106 r. został wybrany przeorem klasztoru. Pod jego rządami wspólnota wzrosła liczebnie i w gorliwości. Pobożność i umartwienie kanoników przyciągały nowe powołania i przywróciły Cassan dawną świetność.
Gerald troszczył się również o sprawy materialne. Odbudował krużganek, wzniósł nowe budynki i założył szpital wraz z domem gościnnym poza klasztorem, aby przyjmować ubogich i chorych. 5 października 1115 r. konsekrowano nowy kościół opactwa.
Ci, którzy go znali, podkreślali jego pobożność, szczerość i prostotę oraz zauważali, że znaczną część swojego czasu poświęcał potrzebującym.
Gerald z Béziers biskupem przez krótki czas
Gdy stolica biskupia w Béziers zawakowała, wszyscy pomyśleli o przeorze Cassan, a Gerald przyjął biskupstwo około 1121 r. Rządził diecezją zaledwie około dwóch lat. Zmarł na skutek choroby 5 listopada 1123 r., w wieku mniej więcej pięćdziesięciu trzech lat. Według niektórych źródeł była to puchlina wodna.
Zgodnie z własnym życzeniem został pochowany obok św. Afrodyzjusza, pierwszego biskupa Béziers.
Jego relikwie przeniesiono 11 listopada 1259 r. do klasztoru klarysek, a z czasem zaginęły, zniszczone podczas konfliktów religijnych, które wstrząsnęły regionem. Przez wieki w Roujan przechowywano jego pierścień pasterski ze srebra z osadzonym ametystem; ludzie przypisywali mu szczególną moc, zwłaszcza w pomocy dzieciom cierpiącym na choroby oczu. Klejnot ten został skradziony i nie wiadomo, gdzie się znajduje.
Jego pamięć trwa w nazwach miejscowości: francuska wioska Saint-Guiraud nosi jego imię, a on sam jest patronem Puissalicon oraz dzieci z chorobami oczu. Jego wspomnienie obchodzone jest 5 listopada.
Wierny swojej regule zakonnik, przeor służący swojej wspólnocie i biskup bliski ubogim – św. Gerald z Béziers był, w kilku słowach, świętym pasterzem dla swojego ludu.
