Św. Narcyz został biskupem Jerozolimy jako 80-letni starzec. A jednak w rządzeniu swoim Kościołem wykazywał młodzieńczą energię.
Redakcja (30 października 2026, Gaudium Press) Św. Narcyz, biskup Jerozolimy, jeden ze świętych, których dziś wspominamy, urodził się pod koniec I wieku w tym samym mieście i prawdopodobnie wśród jego nauczycieli byli niektórzy uczniowie samego Jezusa Chrystusa.
Został wybrany biskupem, będąc już w bardzo podeszłym wieku, prawdopodobnie w wieku 80 lat, około 180 r. Pewne jest również, że zmarł w bardzo sędziwym wieku, prawdopodobnie mając 116 lat.
Jego nieskazitelne życie i nacisk, z jakim domagał się przestrzegania chrześcijańskiej dyscypliny i obyczajów, okazały się nie do zniesienia dla trzech jego duchownych. Zebrali się i uknuli spisek, by zmyślić oszczerstwa przeciwko biskupowi, i zrealizowali swój zamiar; nie wiadomo jednak, jaka była treść kłamstw rozpowszechnianych przez tych trzech Judaszy.
Święty biskup przebaczył im, lecz usunął się w nieznane miejsce, gdzie pozostawał przez osiem lat, co stało się karą dla owczarni, która została bez pasterza u swego boku.
Wówczas jednak jeden z oszczerców okazał skruchę i wyznał swój grzech oraz kłamstwo, a św. Narcyz powrócił z dobrowolnego wygnania.
W ostatnim okresie życia wspierał go Aleksander, biskup Flawiady w Kapadocji, który zastąpił go na czele Kościoła jerozolimskiego.
Choć objął swoją stolicę biskupią jako starzec, miał energię młodego człowieka. W 195 r. przewodniczył synodowi w Cezarei; na tym synodzie postanowiono, że obchody Paschy Pańskiej zostaną uzgodnione z Rzymem i że będą zawsze sprawowane w niedzielę.
Na podstawie informacji z Catholic.net
