Papież Leon XIV przyjął prezydent Kostaryki Laurę Fernández, konserwatywną katoliczkę stojącą na czele jednego z nielicznych państw świata, które mają oficjalną religię.
Redakcja (29 października 2026, Gaudium Press) Papież Leon XIV przyjął w czwartek w Watykanie prezydent Kostaryki Laurę Fernández. Spotkanie podkreśliło wyjątkową relację między Kościołem katolickim a tym środkowoamerykańskim krajem, jednym z nielicznych na świecie, w których katolicyzm pozostaje konstytucyjnie uznaną oficjalną religią państwową.
Fernández, której towarzyszyli mąż i oficjalna delegacja, spotkała się z papieżem w czasie, gdy na nowo zwraca się uwagę na szczególne miejsce Kostaryki we współczesnym krajobrazie religijnym i politycznym Ameryki Łacińskiej. Podczas gdy wiele państw regionu przyjęło formalny rozdział Kościoła od państwa, Kostaryka nadal utrzymuje instytucjonalną więź z katolicyzmem na mocy art. 75 swojej konstytucji.
Przyjęty w 1949 r. przepis konstytucyjny stanowi, że religią państwa jest religia katolicka, apostolska i rzymska, i przewiduje wsparcie państwa dla Kościoła, gwarantując zarazem wolność kultu wyznawcom innych religii. Rozwiązanie to odzwierciedla głęboki historyczny wpływ katolicyzmu na społeczeństwo Kostaryki, mimo że w ostatnich dekadach rozrastały się wspólnoty ewangelikalne, a sekularyzacja stopniowo postępowała.
Audiencja w Watykanie zgromadziła dwie postaci, których publiczne role są ściśle związane z kwestiami wiary i życia publicznego. Czterdziestoletnia Fernández wyrosła na jedną z najbardziej otwarcie katolickich szefowych rządów w Ameryce Łacińskiej i często włącza wyrazy przekonań religijnych w sprawowanie publicznego przywództwa.
Urodzona 4 lipca 1986 r. w nadmorskim mieście Puntarenas na wybrzeżu Pacyfiku, Fernández studiowała nauki polityczne na Uniwersytecie Kostaryki, a następnie ukończyła studia magisterskie z zakresu polityki publicznej i demokratycznego sprawowania władzy. Jej kariera zawodowa koncentrowała się na administracji publicznej, zarządzaniu finansami i reformie państwa – obszarach, które później wyznaczyły jej drogę w polityce krajowej.
Zanim objęła urząd prezydenta, w 2022 r. pełniła funkcję ministra planowania krajowego, a następnie została ministrem ds. prezydencji w administracji byłego prezydenta Rodriga Chavesa. Startując z ramienia konserwatywnej Partii Suwerennego Ludu, Fernández zwyciężyła w wyborach prezydenckich 1 lutego 2026 r., zdobywając w pierwszej turze około 48,3 proc. głosów. Uniknęła w ten sposób drugiej tury i stała się dopiero drugą kobietą wybraną na prezydenta Kostaryki, po historycznym zwycięstwie Laury Chinchilli w 2010 r.
Jej administracja łączy wolnorynkową politykę gospodarczą z konserwatywnymi poglądami społecznymi. Fernández konsekwentnie opowiada się za silną władzą państwa, podkreślając, że bezpieczeństwo publiczne jest jednym z głównych priorytetów jej rządu.
Program ten jest szczególnie widoczny w jej walce z przestępczością zorganizowaną i handlem narkotykami – problemami, które stają się coraz poważniejsze w Kostaryce, w miarę jak międzynarodowe siatki przestępcze rozszerzają działalność w całej Ameryce Środkowej. 14 października otworzyła nowe więzienie o zaostrzonym rygorze, wzorowane na modelu więziennictwa wprowadzonym przez prezydenta Salwadoru Nayiba Bukelego. Zwolennicy chwalą tę inicjatywę jako konieczną odpowiedź na rosnącą przemoc przestępczą, krytycy zaś przekonują, że nacisk na środki represyjne może wywierać presję na demokratyczne zabezpieczenia i swobody obywatelskie.
Polityczna tożsamość Fernández wykracza jednak poza politykę bezpieczeństwa i reformy gospodarcze. Jej prezydenturę cechuje niezwykle widoczne włączenie wiary katolickiej w życie publiczne.
Prezydent Kostaryki wielokrotnie potwierdzała swoje przywiązanie do Kościoła i wyrażała szczególne nabożeństwo do Matki Bożej Anielskiej, patronki Kostaryki, której sanktuarium w Cartago pozostaje jednym z najważniejszych celów pielgrzymek w kraju. Krótko po objęciu urzędu Fernández symbolicznie zawierzyła swoją szarfę prezydencką Maryi Pannie, a gest ten przyciągnął uwagę zarówno w kraju, jak i za granicą.
Uczestniczyła także w dorocznych uroczystościach ku czci Matki Bożej Anielskiej, obchodzonych 2 sierpnia i należących do najważniejszych świąt religijnych w Kostaryce. Takie działania ilustrują filozofię rządzenia, w której wiara jest postrzegana nie wyłącznie jako sprawa prywatna, lecz jako integralny element odpowiedzialności osobistej i obywatelskiej.
W kraju, w którym katolicyzm nadal cieszy się uznaniem konstytucyjnym, Fernández otwarcie przyjęła swoją tożsamość religijną, nie próbując całkowicie oddzielać jej od swojej roli publicznej. Jednocześnie jej podejście nie ogranicza się wyłącznie do relacji z Kościołem katolickim.
Prezydent Kostaryki utrzymuje kanały komunikacji z przywódcami chrześcijan ewangelikalnych, co odzwierciedla rosnący wpływ wspólnot protestanckich w społeczeństwie Kostaryki. Mówiła także publicznie o swojej wieloletniej więzi duchowej z ks. Sergiem Valverde, katolickim kapłanem szeroko znanym z pracy wśród osób ubogich i bezbronnych.
Przygotowania do wizyty w Watykanie rozpoczęły się na kilka tygodni przed audiencją papieską. 23 września kancelaria prezydenta Kostaryki oficjalnie ogłosiła planowaną podróż Fernández do Stolicy Apostolskiej. W publicznych wypowiedziach prezydent opisała zbliżające się spotkanie jako głęboko znaczący moment i powiedziała, że ma nadzieję przedstawić papieżowi troski i nadzieje kostarykańskich rodzin, które w zmaganiu z wyzwaniami gospodarczymi i społecznymi czerpią siłę z wiary.
Zapowiedziała również, że poprosi Ojca Świętego o modlitwę za naród.
Spotkanie zostało ciepło przyjęte przez Konferencję Episkopatu Kostaryki, która 28 października podkreśliła wieloletnie relacje między Kostaryką a Stolicą Apostolską. Przedstawiciele Kościoła zaznaczyli, że więź między obiema stronami historycznie opierała się na wspólnym zaangażowaniu na rzecz godności człowieka, pokoju, harmonii społecznej i promowania dobra wspólnego.
Czwartkowa audiencja miała zatem znaczenie wykraczające poza rutynowe spotkanie dyplomatyczne. Uwydatniła trwałe znaczenie religii w życiu publicznym Kostaryki i ukazała przywódczynię polityczną, dla której tożsamość katolicka pozostaje kluczowym elementem wizerunku publicznego.
W czasie, gdy wiele rządów w regionie staje się coraz bardziej świeckich, Fernández jest wyjątkową postacią na scenie politycznej Ameryki Łacińskiej: młodą prezydent, która otwarcie wyznaje wiarę katolicką, promuje konserwatywne wartości społeczne i prowadzi zdecydowaną politykę bezpieczeństwa, kierując państwem, które nadal oficjalnie uznaje religię katolicką.
Pod tym względem Kostaryka pozostaje rzadkim wyjątkiem, a spotkanie papieża Leona XIV z prezydent Kostaryki Laurą Fernández przypomniało o trwałym przenikaniu się wiary, tożsamości narodowej i przywództwa politycznego w jednej z najbardziej wyjątkowych demokracji Ameryki Łacińskiej.
- Raju Hasmukh na podstawie materiałów Tribune Chretienne
