Ten święty król Stefan Węgierski urodził się pod koniec X wieku jako syn księcia Gejzy i królowej Sarolty. Nadano mu imię Vajk, lecz na chrzcie przyjął imię Stefan, gdy węgierska rodzina królewska przyjęła chrześcijaństwo.
Redakcja (17 sierpnia 2026, Gaudium Press) 16 sierpnia Kościół wspomina świętego Stefana, króla Węgier.
Stefan Węgierski urodził się pod koniec X wieku jako syn księcia Gejzy i królowej Sarolty. Nadano mu imię Vajk, lecz na chrzcie przyjął imię Stefan, gdy węgierska rodzina królewska przyjęła chrześcijaństwo.
Stefan Węgierski – młodość i wychowanie
W młodości przyszły król Węgier uczył się łaciny u św. Wojciecha, od którego otrzymał również chrześcijańskie wychowanie.
Poślubił bł. Gizelę Bawarską, siostrę cesarza rzymskiego św. Henryka II.
Gdy zmarł jego ojciec, Stefan objął po nim tron i został królem.
Rządy świętego: Stefan Węgierski organizuje państwo
Stefana koronował św. Anastazy (Astryk), uczeń św. Wojciecha, którego do tej misji wysłał papież Sylwester II. Od tej chwili Zachód uznał jego królestwo.
Stefan Węgierski uporządkował życie polityczne i religijne narodu oraz wznosił kościoły i klasztory.
Do jego najbliższych współpracowników należeli mnisi benedyktyni – zakon, z którego wyszli pierwsi biskupi nowego królestwa, tacy jak św. Anastazy, św. Beszteréd, św. Gerard Sagredo, bł. Sebastian z Ostrzyhomia (Esztergom) i inni.
Lud był przyzwyczajony do czczenia wielu bogów, lecz nie zniechęciło to króla w dziele ewangelizacji: nawrócenia uzyskiwał dzięki oddaniu swojemu ludowi i przykładowi własnego życia.
Święty Stefan Węgierski i jego syn, św. Emeryk, obronili swój lud przed atakiem wojsk Konrada II, który chciał podporządkować sobie królestwo.
Rok później syn króla umarł.
Z pomocą Bożą król Stefan Węgierski doprowadził do wielu nawróceń.
Zmarł 15 sierpnia 1038 roku i został pochowany w bazylice w Székesfehérvárze (Białogrodzie Stołecznym), którą sam kazał zbudować i która była jedną z największych bazylik w Europie.
Stefan Węgierski, pierwszy król Węgier, został kanonizowany przez papieża św. Grzegorza VII w 1083 roku, a jego święto obchodzone jest 16 sierpnia.
Poniżej przytaczamy rady, jakich udzielił swojemu synowi, św. Emerykowi, aby rządził z mądrością, rozkazywał z łagodnością, był przykładem człowieka katolickiego i tak sprawował władzę w świętości.
Pięć rad świętego króla
1 – Zachowaj wiarę
„Przede wszystkim proszę cię, radzę ci i zalecam, najmilszy synu, abyś – jeśli pragniesz uczcić koronę królewską – zachowywał wiarę katolicką i apostolską z taką starannością, by mogła służyć za przykład wszystkim poddanym, których dał ci Bóg, i by wszyscy ludzie Kościoła mogli słusznie nazywać cię człowiekiem autentycznie chrześcijańskiego życia; bez tego z pewnością nie zasługiwałbyś na to, by nazywano cię chrześcijaninem ani synem Kościoła”.
2 – Dar czujności i opieki
„W królewskim pałacu, po wierze, drugie miejsce zajmuje Kościół, założony najpierw przez Chrystusa, naszą Głowę, następnie przeszczepiony i mocno zbudowany przez Jego członki, Apostołów i świętych Ojców Kościoła, i rozprzestrzeniony na całym świecie. I choć nieustannie rodzi nowe dzieci, w niektórych miejscach uważany jest już za starożytny”.
„W naszym królestwie, najmilszy synu, trzeba go jeszcze uważać za młody i niedawny, i dlatego potrzebuje szczególnej czujności i opieki; aby ten dar, którego Boża łaskawość udzieliła nam bez naszej zasługi, nie został zniszczony ani zniweczony przez twoją niedbałość, lenistwo czy zaniedbanie”.
3 – Jednakowe traktowanie wszystkich
„Najmilszy synu, czułości mojego serca, nadziejo przyszłego potomstwa, proszę cię i błagam, abyś zawsze i przy każdej okazji, opierając się na swoich dobrych uczuciach, był życzliwy nie tylko dla ludzi szlachetnego rodu czy dla przywódców, bogatych i możnych tego kraju, lecz także dla obcych i dla wszystkich, którzy cię szukają. Owoc tej życzliwości będzie bowiem źródłem twojego największego szczęścia”.
4 – Współczujący i miłosierny
„Bądź współczujący wobec wszystkich, którzy cierpią niesprawiedliwie, zachowując zawsze w głębi serca to pouczenie Pana: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary. Bądź cierpliwy wobec wszystkich, wobec możnych i wobec tych, którzy możni nie są”.
5 – Mocny i uczciwy
„Bądź wreszcie mocny: niech powodzenie nie czyni cię pysznym, a przeciwności niech cię nie zniechęcają. Bądź także pokorny, aby Bóg cię wychwalał, teraz i w przyszłości. Bądź umiarkowany i nie przekraczaj miary w karaniu ani w skazywaniu. Bądź łagodny, nie sprzeciwiając się jednak sprawiedliwości. Bądź uczciwy, abyś nigdy dobrowolnie nie stał się dla nikogo powodem wstydu. Musisz być czysty, unikając zarazy nieprzyzwoitości jak żądła śmierci”.
„Wszystko to, co ci krótko wskazałem, składa się na koronę królewską; bez tego nikt nie jest w stanie panować na tym świecie ani osiągnąć wiecznego królestwa”. (JSG)
(Z redakcji Gaudium Press, na podstawie informacji ACI Digital)
