Strona główna Duchowość Marmur strzeże świętych kości Apostołów w rzymskich bazylikach św. Piotra i św....

Marmur strzeże świętych kości Apostołów w rzymskich bazylikach św. Piotra i św. Pawła

0
13
Fasada Bazyliki św. Piotra z kopułą i obeliskiem na placu św. Piotra w słoneczny dzień; po placu spacerują ludzie, po bokach kolumnada
Zdjęcie ilustracyjne. Zdjęcie: Braden Egli / Unsplash (licencja Unsplash)

Dwie bazyliki wzniesione w Rzymie kryją doczesne szczątki dwóch Apostołów chrześcijaństwa, filarów Kościoła: św. Piotra i św. Pawła.

Redakcja (19 listopada 2026, Gaudium Press) Dzisiaj Kościół obchodzi rocznicę poświęcenia rzymskich bazylik św. Piotra i św. Pawła.

Te dwie bazyliki, wzniesione w Rzymie i stanowiące punkt odniesienia dla każdego katolika, kryją doczesne szczątki dwóch wielkich Apostołów chrześcijaństwa: św. Piotra i św. Pawła.

Bazylika św. Piotra

Bazylika św. Piotra wznosi się w Watykanie, w samym sercu Rzymu.

Pierwszą Bazylikę św. Piotra zbudowano z polecenia cesarza Konstantyna w 324 r. nad grobem Apostoła, który był pierwszym papieżem Kościoła, na Wzgórzu Watykańskim, na terenie starożytnego cyrku Nerona. Była to Stara Bazylika św. Piotra – już wtedy imponująca, pięcionawowa budowla o drewnianym dachu.

Po ponad tysiącu lat istnienia jej mury groziły zawaleniem, dlatego podjęto budowę obecnej Bazyliki św. Piotra, rozpoczętą przez papieża Mikołaja V w 1454 r.

Około 170 lat później ukończono ją za pontyfikatu papieża Urbana VIII.

W 1626 r. Urban VIII konsekrował nową Bazylikę św. Piotra 18 listopada, w tym samym dniu, w którym konsekrowano dawną bazylikę.

Nowa bazylika

Bazylika św. Piotra jest majestatyczna. Wszystko w niej jest ogromne, a jednak nikt nie czuje się w niej mały. Każdy zostaje przyjęty.

Ma 212 metrów długości i 140 metrów szerokości. Jej kopuła wznosi się na wysokość 133 metrów.

Pod względem wielkości żaden kościół katolicki nie przewyższa Bazyliki św. Piotra.

Bazylika św. Pawła za Murami

Bazylika św. Pawła również powstała z woli Konstantyna, pierwszego chrześcijańskiego cesarza.

Nosi tę nazwę, ponieważ stoi poza murami, które niegdyś otaczały starożytny Rzym.

Po Bazylice św. Piotra jest to największy kościół Rzymu.

W 1823 r. pożar niemal całkowicie ją strawił. To, co ocalało, zebrano z popiołów, a po złożeniu wszystkiego w całość i przy ogromnej dozie dobrej woli przywrócono ją do życia, starając się przy tym zachować wierność pierwotnemu projektowi.

Jej odbudowę rozpoczął Leon XII. Ponownie konsekrował ją 10 grudnia 1854 r. papież Pius IX.

W bazylice poświęconej świętemu, którego uważano po prostu za „Apostoła”, znajduje się cykl mozaik przedstawiających wszystkich papieży – od św. Piotra aż po obecnego.

Wśród innych cech wyróżniających jest to jedyna bazylika, która zachowała praktycznie nienaruszoną strukturę architektoniczną i monumentalne proporcje wielkiej pięcionawowej bazyliki wczesnochrześcijańskiej. Pod ołtarzem głównym spoczywają szczątki św. Pawła wraz z żelaznymi łańcuchami, którymi według tradycji był skuty przed męczeńską śmiercią.

Benedykt XVI w 2009 r., z okazji tego właśnie święta poświęcenia bazylik, stwierdził, że „to święto daje nam okazję, by podkreślić znaczenie i wartość Kościoła” katolickiego.