Wśród radości całego dworu niebieskiego Ojciec Przedwieczny ukoronował Ją, udzielając Jej wszechmocy błagalnej; Syn — mądrości; a Duch Święty — miłości.
Redakcja (24 sierpnia 2026, Gaudium Press) Maryja jest Królową. Maryja Królowa — tak wyznaje Kościół, a Bóg powierzył Jej rządy nad duszami przez łaskę.
Tę wzniosłą prerogatywę Najświętszej Maryi Panny ukazuje nam z większą głębią święty Założyciel redemptorystów, rozpoczynając swoje piękne i pobożne komentarze do modlitwy „Salve Regina”:
„Ponieważ Najświętsza Dziewica została wyniesiona do godności Matki Bożej, słusznie Kościół święty oddaje Jej cześć i pragnie, aby wszyscy czcili Ją chwalebnym tytułem Królowej. Jeśli Syn jest Królem — mówi Pseudo-Atanazy — Matka słusznie ma być uważana i nazywana Królową. Od chwili, w której Maryja zgodziła się zostać Matką Słowa Przedwiecznego — mówi św. Bernardyn ze Sieny — zasłużyła na to, by stać się Królową świata i wszelkiego stworzenia. Jeśli ciało Maryi — konkluduje opat Arnold — nie było różne od ciała Jezusa, jakże Matka mogłaby zostać oddzielona od królowania Syna?”
Maryja Królowa dzieli zatem chwałę królestwa ze swoim Synem; co więcej, trzeba uznać, że chwała ta nie tylko jest Matce i Synowi wspólna, lecz jest dla obojga jedna i ta sama.
„Jeśli Jezus jest Królem wszechświata, to i Maryja jest Królową wszechświata — pisze opat Robert. Tak więc, według wyrażenia św. Bernardyna ze Sieny, ile jest stworzeń, które służą Bogu, tyleż samo służyć musi Maryi. W konsekwencji panowaniu Maryi poddani są aniołowie, ludzie i wszystkie rzeczy nieba i ziemi, ponieważ wszystko jest tak samo poddane władzy Boga. Stąd opat Guerryk kieruje do Niej te słowa: «Idź więc i panuj z całą ufnością; rozporządzaj według swej woli dobrami swego Syna; ponieważ bowiem jesteś Matką i Oblubienicą Króla królów, Tobie jako Królowej należy się królestwo i panowanie nad wszelkim stworzeniem»”.
Maryja Królowa: arcydzieło Bożego miłosierdzia
W świetle powyższych nauk posłuchajmy prof. Plinia Corrêi de Oliveiry, który snuje kilka komentarzy na temat królewskości Najświętszej Maryi Panny:
„Matka Boża Królowa to tytuł, który wyraża następujący fakt. Ponieważ jest Ona Matką drugiej Osoby Trójcy Przenajświętszej i Oblubienicą Osoby trzeciej, Bóg, aby Ją uczcić, dał Jej władzę nad wszechświatem: wszyscy Aniołowie, wszyscy Święci, wszyscy żyjący ludzie, wszystkie dusze w czyśćcu, wszyscy potępieni w piekle i wszystkie demony są posłuszne Najświętszej Dziewicy. Tak więc istnieje pośrednictwo władzy, a nie tylko łaski, przez które Bóg dokonuje wszystkich swoich dzieł i spełnia wszystkie swoje pragnienia za pośrednictwem swojej Matki”.
Maryja Królowa nie jest jedynie kanałem, przez który przepływa władza Boża; jest również Królową, która rozstrzyga własną wolą, zgodnie z zamysłami Króla. Matka Boża jest arcydziełem tego, co moglibyśmy nazwać Bożą biegłością w okazywaniu miłosierdzia ludziom…
Maryja Królowa serc
Prof. Plinio Corrêa de Oliveira kontynuuje: „Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort odwołuje się do owego pięknego wezwania, jakim jest Matka Boża Królowa Serc. Przez serce rozumie się, w języku Pisma Świętego, mentalność człowieka, przede wszystkim jego wolę i jego zamysły.
„Matka Boża jest Królową serc, o ile posiada władzę nad umysłem i wolą ludzi. To panowanie Maryja sprawuje nie przez tyrańskie narzucanie się, lecz przez działanie łaski, mocą której może uwolnić ludzi od ich wad i pociągnąć ich — z najwyższą łaskawością i szczególną słodyczą — ku dobru, którego dla nich pragnie.
„Ta władza Matki Bożej nad duszami odsłania nam, jak podziwu godna jest Jej wszechmoc błagalna, która wszystko uzyskuje od Bożego miłosierdzia. Tak wzniosłe jest to panowanie nad wszystkimi sercami, że przedstawia ono nieporównanie więcej niż być Władczynią wszystkich mórz, wszystkich dróg ziemi, wszystkich gwiazd nieba — taka bowiem jest wartość duszy, nawet duszy najlichszego z ludzi!”
Warto jednak zauważyć, że wola (to znaczy serce) współczesnego człowieka, z chwalebnymi wyjątkami, jest zdominowana przez rewolucję. Ci zatem, którzy pragną wymknąć się temu jarzmu, muszą zjednoczyć się z Sercem kontrrewolucyjnym par excellence, z Sercem zwykłego stworzenia, w którym — poniżej Najświętszego Serca Jezusa — mieszka Kontrrewolucja: z Mądrościowym i Niepokalanym Sercem Maryi.
Zanieśmy więc do Matki Bożej tę prośbę: „Moja Matko, jesteś Królową wszystkich dusz, nawet tych najtwardszych i najbardziej zatwardziałych, które zechcą się przed Tobą otworzyć. Błagam Cię zatem: bądź Władczynią mojej duszy; skrusz wewnętrzne skały mego ducha i nikczemne opory w głębi mego serca. Rozprosz aktem swego panowania moje nieuporządkowane namiętności, moje najgorsze chcenia i pozostałości moich dawnych grzechów, które mogły we mnie przetrwać. Oczyść mnie, o moja Matko, abym cały należał do Ciebie”.
(Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny z komentarzem; ks. João Clá Dias, EP; Artpress – São Paulo, 1997)
