Dlaczego Kościół używa popiołu na rozpoczęcie Wielkiego Postu?

0
75

Błogosławiony popiół przypomina nam, że jesteśmy prochem i w proch się obrócimy. Środa Popielcowa rozpoczyna czterdziestodniowy okres Wielkiego Postu, sprzyjający modlitwie, pokucie, dobrym uczynkom i rozważaniu tajemnic Męki Pańskiej […]

Błogosławiony popiół jest mocnym przypomnieniem, że jesteśmy prochem i w proch się obrócimy. Środa Popielcowa rozpoczyna 40-dniowy okres Wielkiego Postu, sprzyjający modlitwie, pokucie, dobrym uczynkom i rozważaniu tajemnic Męki Pańskiej

Na samym początku tego okresu liturgicznego, na rozpoczęcie Wielkiego Postu, szczególne miejsce zajmuje popiół. Powstają one w wyniku spalenia pobłogosławionych gałązek, które były już używane jako sakramenty w Niedzielę Palmową poprzedniego roku. Popiół z nich jest błogosławiony i używany jako nowy sakramentał, który będzie nam przypominał o duchu, w jakim należy przeżywać Wielki Post.

Środa Popielcowa


W uroczystość rozpoczęcia Wielkiego Postu ma miejsce nakładanie popiołu świętego. Aby je rozdać, kapłan kreśli krzyż na czołach wiernych, powtarzając jednocześnie słowa:
“Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” lub, również dla przypomnienia, że nasze ostateczne miejsce, które nie jest tu na ziemi, ale w niebie, kapłan mówi: “Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz”.

Popiół – symbol pokuty i pojednania


Używanie popiołu jako symbolu pokuty jest starożytne: na przykład Żydzi pokrywali się popiołem, gdy składali jakąś ofiarę, tak jak Niniwici. Również w pierwszych wiekach Kościoła osoby, które chciały przystąpić do sakramentu pojednania w Wielki Czwartek, pokrywały głowy popiołem i stawiały się przed wspólnotą ubrane w “habit pokutny”, który symbolizował ich wolę nawrócenia.

W Kościele katolickim tradycja posługiwania się popiołem świętym trwa od IX wieku, przypominając, że na koniec życia możemy zabrać ze sobą tylko owoce naszej miłości do Boga.

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj